6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 375,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2009 tarihli ve 2008/103 esas, 2009/1023 sayılı kararının 15/03/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 12/10/2013 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 375,00 Türk lirası ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2019 tarihli ve 2018/769 esas, 2019/854 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin, 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değiştirilerek uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların önödeme kapsamına alınması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun cezasının uygulanan kanun maddesine göre altı aya kadar hapis ve yüz güne kadar adli para cezası olması nazara alındığında, bu suçun 5237 sayılı Kanunun 75. maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu cihetle, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/10/2020 gün ve 2020/13005 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2020 gün ve KYB/2020-93954 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümden önce 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesi uyarınca hükümlüye yüklenen yasak niteliğe haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, hükümlüye usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2019 gün, 2018/769 Esas, 2019/854 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.