İhbarname No: KYB - 2020/96494
6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun’un 13/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/135 Esas, 2015/276 sayılı Kararının 30/06/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 08/10/2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Kanun’un 13/4 ve 5237 sayılı Kanun’un 52. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2018/399 esas, 2019/526 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre;
1-6136 sayılı Kanun’un 13/4. maddesinde düzenlenen pek az sayıda yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca önödeme kapsamına alındığı, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, ön ödemeye ilişkin usulü işlemler yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2-Dosya mevcut adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında pek az sayıda mermi bulundurma ve taşıma suçundan belirlenen 25 gün hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.10.2020 gün ve 2020-11890 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 gün ve KYB-2020/96494 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-)Hüküm tarihinden önce 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesi uyarınca hükümlü ...'ya yüklenen 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesindeki suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, mahkemece usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Kabul ve uygulamaya göre de; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlü hakkında, 6136 sayılı Yasanın 13/4. ve 62. maddeleri uyarınca verilen 25 gün hapis cezasının TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nın 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası veya seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 gün, 2018/399 esas, 2019/526 Karar sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.