MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın Alistra yaylasına su basmanı yaparak tecavüz ettiği ve tecavüzün devam ettiğine ilişkin mahkemece yapılan suç ihbarı üzerine açılan işbu davada suça konu taşınmazın yerinin net olarak tespiti bakımından Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/84 esas sayılı dosyası, dosya içine alınarak mahallinde teknik ve mahalli bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın suç tarihinde suça konu yerdeki tecavüzünün devam edip etmediği, işgal devam ediyorsa tecavüzünün niteliği, miktarı, vasfı, söz konusu taşınmazın, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, tecavüz devam etmiyorsa tecavüzün hangi tarihte sonlandırıldığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, sanığın tecavüz ettiği yerin kolluk güçlerince tanzim edilen kroki ve tutanak ile kadastro teknisyeninden alınan raporuna istinaden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule ve uygulamaya göre'de;
5237 sayılı TCK.nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunmayan sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nın 50/1-d maddesi uyarınca soyut ifadelerle infazda kuşkuya neden olacak şekilde, temel hak ve özgürlükleri kısıtlayacak şekilde “6 ay 20 gün süreyle kahvehaneye gitmeme” tedbirine çevrilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.