MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocukların cinsel istismarı
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:
Cumhuriyet Savcısı tarafından yasal bir aylık süre geçtikten sonra 05.11.2013 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin REDDİNE,
2-Sanık hakkında cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
3-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:
Suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük mağdure ile sanığın telefonla ve yüzyüze arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde sanığın mağdureyi davet etmesi üzerine, mağdurenin gelmesi ve birlikte vakit geçirmeleri şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibarıyla üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından
gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5 maddesinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.