MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Özel belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında TCK'nın 245/3 ve 207.madde ve fıkraları gereğince yapılan yargılamaları sonunda mahkumiyetlerine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 06.11.2012 gün ve 2011/300 Esas, 2012/366 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.06.2014 gün ve 2014/6585 Esas, 2014/14596 sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2014 günlü, 2014/75794 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine, dosyanın karar verilmesi için gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca verilen 2016/8-425 Esas, 2020/47 Karar sayılı hükümle vaki itirazın kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına karar verilmesinin ardından Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanığın sahte oluşturulan kredi kartını kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi ve başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmaması nedeniyle, TCK.nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrüre dair kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanığın özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
a)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.01.2020 gün ve 2016/8-420 esas,2020/7 karar sayılı kararında " TCK'nın 245. maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınan sahte kredi kartı üretme suçunun 5464 sayılı Kanun'un 37. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunu bünyesine aldığı ve bu suçu tükettiği, diğer bir anlatımla bu durumda kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunun sahte kredi kartı üretme suçunun unsuru olduğu kabul edilmelidir." şeklinde açıklandığı üzere,19.10.2011 tarihli iddianameyle sanığın şikayetçi adına başvuru formu ve sözleşme imzalaması eylemi TCK'nın 207.madde kapsamında kabul edilerek açılan davada; sanığın, başkasının kimlik bilgileriyle şikayetçi bankaya kredi kartı talebiyle başvurup başvuru formu ve sözleşmeler imzalayıp suça konu kredi kartını teslim alması eylemlerinin kül halinde TCK.nın 245/2. maddesindeki “kredi kartının sahte olarak üretilmesi”, suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasına konu ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, ilamdaki diğer hususların aynen muhafazasına 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.