MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanığın mağdura ait kimlik bilgilerini, Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/268 Esas,2015/468 Karar sayılı dosyasında; 02.08.2014 tarihinde işlenen taksirle yaralamaya neden olma suçundan yürütülen soruşturma esnasında bildirdiği kabul edilen olayda; UYAP kayıtları ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/641 Esas,2015/314 Karar sayılı dosyasında 21.08.2014 tarihli 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan yürütülen soruşturma sırasında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan aynı mağdura karşı 12.12.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve verilen kararın temyiz incelemesinde Dairemizin 2019/1542 Esas,2020/14278 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla;başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanığın mağdurun kimliğini bildirdiği Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/641 Esas,2015/314 Karar sayılı dava dosyasının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içine konulması, suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu, yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve kesinleşen dava dosyası açısından ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde alt sınırdan uzaklaşılarak bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine sırasıyla gerekçeli karar başlığında ''resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan'',hüküm fıkrasında ise "memura yalan beyanda bulunmak" olarak yazılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,03.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.