6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, anılan Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 05/06/2017 tarihli ve 2014/452 esas, 2017/189 sayılı kararının 30/06/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 07/11/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun bildirilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/190 esas, 2020/13 sayılı kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre,
1) Suça sürüklenen çocuğun eylemde kullanmış olduğu bıçağın ele geçirilmediği ve bu nedenle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılamadığı, anılan kanunun 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağının gözetilmemesinde,
Kabule göre,
2) Somut olayda, yukarıdaki maddede açıklanan nedenlerle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu durumda sanığın üzerine yaralama suçunun şikayete tabi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında ise suça sürüklenen çocuk ve müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın
bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/08/2020 gün ve 2020/6264 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve KYB/2020-8084 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, muhtelif suçlara ait kanun yararına bozma isteminin incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 gün 2020/1 sayılı Kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6. fıkrası uyarınca, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine,15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy