MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı yasaya aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'ın, 18.05.2012 tarihli hükmü temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 3.Ceza Dairesi'nin 16.09.2014 tarihli ilamıyla "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE" şeklinde karar verildiği halde, dosyanın itiraz merciine gönderilmek yerine Yargıtay 3.Ceza Dairesi kararına aykırı olarak 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın geçmişe yönelik olarak kesinleştirilmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına karşı açıkça yasa yoluna başvurulması nedeniyle kesinleşmediği ve sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan Yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 21.10.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.