MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.11.2020 tarih ve 2018/59204 sayılı itiraznamesi ile Dairemizin 06.10.2020 gün ve 2018/10206 Esas, 2020/16614 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.02.2016 gün ve 2015/1373 - 2016/124 sayılı kararının, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen kimliği bildirmeme kabahatini oluşturması, atılı kabahat için öngörülen soruşturma zamanaşımı süresinin anılan Kanunun 20/2-c maddesi uyarınca 3 yıl olması ve kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmesi gerekçesiyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince bozulmasına, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/1 maddesi uyarınca "idari para cezası verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi talep edilmiştir.
25.06.2019 tarih ve 2019/8-249 Esas ve 2019/499 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında belirtildiği üzere; iftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği somut olayda, işyerinden bal hırsızlığına karıştığı değerlendirilen araca birebir benzerlik gösteren aracı kullanan sanığa kimliği sorulduğunda görevlilere mağdur adına düzenlenmiş sürücü belgesi ibraz ettiği, sanığın tedirgin ve çelişkili beyanlarda bulunması ve ibraz etmiş olduğu sürücü belgesindeki fotoğrafla sanığın eşkalinin farklılık göstermesi üzerine yapılan araştırma neticesinde sanığın gerçek kimliğinin belirlenmesi karşısında; kararda değişiklik yapılmasını gerektiren bir husus bulunmadığı anlaşılmakla; 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince dosyanın bu hususta itirazı incelemeye yetkili Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.