MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin yazılması sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar ..., ... ve ...'ın, 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi gereğince müşterek fail olarak sorumlu oldukları gözetilmeksizin, haklarında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar ... ve ... müdafinin, mağdurenin zorla götürülmediğine, çelişkili beyanlara dayanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeyle cezada artırım yapıldığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, TCK'nın 109/3-f ve 109/5. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık ...' in, sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kendisine zorunlu müdafi atanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.