MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 04.07.2007 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 04.07.2007 tarihli hükümde, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında CMUK.nın 326/son maddesine aykırı olarak para cezasına çevrilmesine ilişkin hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
22.03.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suç eşyasının müsaderesine karar verilmiş ise de; müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karar olup, hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan silahın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,ükme
10. fıkradaki"Adli Emanetin 2006/129 sırasında kayıtlı silahın 5237 sayılı TCK.nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" ve hükmün 3.fıkrasından sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek, neticeten 7300 TL adli para cezası ve verilen para cezasının TCK.nın 52/4. maddesi uyarınca birbirini takip eden 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi"şeklinde infazına ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.