MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bölge Adliye Mahkemelerince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;
T.C. Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, CMK.nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdura yönelik 16.09.2013 tarihinde işlediği aynı nitelikte suç nedeniyle açılan kamu davası üzerine, İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/143 Esas, 2020/46 Karar sayılı dosyasında beraat kararı verildiği, bu kararın aynı gün temyiz talebinin süreden reddine karar verilerek esas incelemesi yapılmadan kesinleştiği anlaşılmakla; sanık hakkında hükmolunan cezada TCK.nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılan 16.09.2013 tarihli eyleme yönelik açılan kamu davasından beraat kararı verilmesi karşısında; 16.09.2013 tarihli eylem ile birlikte TCK.nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin, katılan Bakanlık vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.021 gününde oybirliğiyle karar verildi.