MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik eski hale getirme ile birlikte temyiz talebi hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu cihetle, mahkemenin eski hale getirme ve temyiz taleplerinin reddine ilişkin 24.08.2015 ve 21.01.2019; kabulüne dair 25.02.2019 tarihli ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre konutunda tebliğ edildiği 05.01.2010 tarihinde cezaevinde olduğu görüldüğünden, usulüne uygun biçimde tebliğ edilmeyen hükme yönelik sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy