MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim suçu
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa gerekçeli kararın önce son olarak bildirdiği adrese tebliğe çıkarılması, bu tebligatın iade edilmesi halinde MERNİS adresinin bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra var ise bu adrese tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, en son adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligat usulsüz olmakla eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; TCK.nın 244/4. maddesindeki "yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması halinde" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın, mağdurun banka hesabına internet bankacılığı aracılığıyla girilip mevduatından 2000 TL'lik döviz satışı yaptıktan sonra bu parayı hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen ...'ın banka hesabına transfer edilerek nakit çekilmesi ve harcama yapılması şeklindeki eyleminin, TCK.nın 142/2-e madde ve fıkrasında düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, TCK.nın 244/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.