MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin 27.01.2021 gün ve 2019/2798 Esas, 2021/1126 Karar sayılı kararına itiraz edilmekle yapılan incelemede; kararda değişiklik yapılmasını gerektiren bir husus bulunmadığı anlaşılmakla; 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. madde 3. fıkrası gereğince dosyanın bu hususta itirazı incelemeye yetkili Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.06.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY GEREKÇESİ
Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükmünü içeren TCK 110. maddesinin uygulanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. Zira uyuşmazlık konusu olayda suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ...'nin ablası olan ... arasında duygusal bir ilişki söz konusu olup, kendi aralarında bir mizansen tertip ederek zorla kaçırılma süsü verilmiş, tanık olarak dinlenen ... evinden alınmıştır. Evden ayrılırken de ...'in kardeşi mağdur ...'nin ağız ve elleri bağlanmış, evden rahat çıkabilmesini sağlamak bakımından odanın kapısı ve evin dış kapısı açık bırakılmıştır. Olayın bu şekilde gerçekleştiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Suça sürüklenen çocuk ve sanık, ...'i evden çıkarırken mağdur ...'nin şahsına herhangi bir zarar vermeleri söz konusu değildir. Mağduru evde güvenli bir şekilde bırakmışlar. Mağdurun kolaylıkla evden çıkmasını sağlamak bakımından odanın kapısını ve evin dış kapısını da açık bırakmışlardır. Suça sürüklenen çocuk ve sanık isteselerdi mağdurun ayağını da bağlayabilecekleri gibi kapıları da kilitleyebilirlerdi. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.12.2015 tarih ve 2014/14-632 Esas, 2015/501 tarihli kararı da benzer niteliktedir. Tüm bu koşullar değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.02.06.2021