MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümlü hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından yargılanması sonucu verilen 04.12.2006 gün ve 2066/115-338 Esas-Karar sayılı düşme ve mahkumiyet kararları; Cumhuriyet Savcısınca kasten yaralama, sanık tarafından ise 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz edilmiş olup Dairemizin temyiz incelemesi sonucu sanığın temyizi süresinden sonra olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231 maddesinin hükümlüye uyarlanmasının unutulmaması bakımından bilgi notu konulduğu, bozma niteliğinde olmadığı halde bozulduğundan bahisle mahkemesince duruşma açılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, 04.12.2006 günlü mahkeme kararı kesinleşmiş olup yapılan işlemin hükümlü uyarlaması olarak kabulünün gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümlünün denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanmasına karar verilen hüküm; henüz kesinleşmemiş, devam etmekte ve temyize tabi bir davaya ilişkin olmayıp, kesinleşmiş infaza verilmiş ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddesi ile ilgili olmayıp, 5275 sayılı Yasanın 98. ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olarak verilen bir hükmün açıklanmasıdır.
5728 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesindeki "Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkûmiyet kararları hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ilâ 101 inci maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir...
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla, yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımı hükümleri uygulanmaz." şeklindeki açıklamada dikkate alındığında, 13.02.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 5275 sayılı Yasanın 98, 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğundan, bu kararın kaldırılıp hükmün açıklanmasına ilişkin 03.06.2016 gün ve 2016/79-570 Esas-Karar sayılı karar da infaza yönelik bulunup anılan hüküm gereğince itiraza tabidir.
Açıklanan nedenlerle, 03.06.2016 tarihli mahkeme kararı itiraza tabi olduğundan hükümlü müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, CMK.nın 264. maddesi gözetilerek temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdirine, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.