MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuklar ve sanık ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik olarak CMK.nın 231/10. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmemiş olduğunun tespiti halinde TCK.nın 43/2. maddesinin uygulanması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.
Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde 11 yaşında olan katılan ... ile 17 yaşında üvey ablası ...'ın ailelerine haber vermeksizin evden ayrıldıkları, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'ın yanına Urla İskele bölgesine gittikleri, hep birlikte sabaha kadar denize girdikleri, sabaha karşı Urla İskele bölgesinde bulunan okulda sabahladıkları, 16.08.2014 tarihi gecesi sanık ...'in kardeşi olan suça sürüklenen çocuk ...'in geldiği, gece ...'ın ailesine ait Urla ilçesinde bulunan evde kaldıkları, ertesi gün hep beraber Güzelbahçe'ye gittikleri, Güzelbahçe’de katılan ve ablası ...'nun sanık ve suça sürüklenen çocukların yanından ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdure İrem Özenel'in kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanık ve suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 109/1,3-b-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan mahkumiyetleri yerine, yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın
8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.