MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/302 Esas, 2022/463 Karar
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/932 Esas, 2019/1547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş; karar Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2022/302 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b, 35, 53... /6 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, temyiz dışı kasten yaralama suçundan hükümlü ...ile birlikte borç meselesi nedeniyle araçla katılanın yanına geldikleri, katılanın sanıkların bulunduğu araca bindiği, ancak araç içerisinde rahatsızlık verici birtakım hareketlerin yaşandığını fark eden katılanın ablası tanık F.S.’nin aracın önüne geçerek sanıkların hareket etmesini engellemeye ve aracın kapısını açmaya çalıştığı, katılanın araçtan inmeye yöneldiği sırada sanık ...’ın katılanı fiziksel güç kullanarak araçta tutmaya çalıştığı, katılanın ise oluşan karışıklıktan yararlanarak sanığın elinden kurtulup araçtan kaçtığı iddiasına ilişkin olarak;
1.Yargılama sürecinde yapılan işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte hükme yeterli şekilde değerlendirilip gerekçeli kararda tartışıldığı görülmüştür. Katılanın aşamalarda değişmeyen, tutarlı anlatımları; tanık F.S.’nin olayı doğrudan gözlemleyen ve katılan beyanlarını destekleyen ifadeleri ile bu beyanlarla ve olayla uyumlu adli rapor birlikte değerlendirildiğinde, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamada bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi hâlinde temel cezanın bir kat oranında artırılacağı öngörülmüştür. Anılan normun uygulanması, suçun birden fazla fail tarafından birlikte ve iştirak hâlinde işlenmiş olmasına bağlıdır. Somut olayda, sanık ...’ın temyiz dışı sanık ... ile birlikte suçu işlediği gerekçesiyle anılan norm uygulanmıştır. Ancak, sanık ... hakkında aynı suçtan beraat kararı verilmiş ve bu karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. Katılanın, araca kendi isteğiyle bindiğine, sonra inmek istediğine ve bu sırada sanık ... tarafından engellenmeye çalışıldığına o sırada diğer sanığın bu yönde bir hareketinin bulunmadığına dair iddiaları ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.05.2017 tarihli, 2015/14-137 Esas, 2017/254 Karar sayılı içtihadı birlikte değerlendirildiğinde anılan normun uygulama koşulları oluşmadığı halde uygulanması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2022/302 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde karar verildi.