MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/122 E., 2015/1059 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kullanmak için uyuşturucu veya
uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak
HÜKÜMLER : Beraat (kişiyi hürriyetinden yoksun kılma), mahkumiyet (6136 sayılı Kanun'a aykırılık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, düzeltilerek onama, bozma
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların; 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir..
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, mağdur sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Afşin 1. Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/1059 Karar sayılı kararı ile mağdur sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2, 62., 53... . maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. 5237 sayılı Kanun'un 62/1., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 720,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...'ı hürriyetinden kısıtlama eylemlerinin sabit olduğuna, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanık ...'ün Temyiz İstemi
Hakkında haksız yere hüküm verildiğine, mahkemece savunmalarının dikkate alınmadığına ilişkindir.
Sanık ...'in Temyiz İstemi
Hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına ilişkindir.
Mağdur Sanık ...'ın Temyiz İstemi
Üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemediğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden;
Sanıklar hakkında, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 231/5.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden;
Mağdur sanık ... ve sanık ...'in yargılama konusu eylemleri için, sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. Maddesi ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini son kesen işlem olan 07.10.2015 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği tespit edilmiştir.
3.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden
Dava dosyası kapsamına göre, mağdur ...'in olay öncesinde kiraladığı araç ile Elbistan ilçesinde gezerken olay günü sanıklar ... ile ... ile karşılaştığı, birlikte Afşin ilçesine gittikleri, burada sanıklar ... ve ... ile buluştukları, bir süre birlikte gezdikleri, sonrasında mağdurun eve dönmek istemesine karşın sanıkların mağduru tehdit ve darp ederek alıkoydukları ve eve dönmesine izin vermedikleri, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;
Mağdurun aşamalardaki beyanları, olay sırasında alkollü olduğu tespit edilen mağdurun olaydan 1 gün sonra dosyaya sunduğu sanıklardan şikayetçi olmadığına dair beyanlarını içerir dilekçesi, sanıkların aşamalardaki suçu inkara dönük savunmaları, mağdurun anlattığı ve tüm sanıklar tarafından darp edildiğine dair olay öyküsü ile uyumlu olmayan doktor raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/1059 Karar sayılı sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan kararına yönelik sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
3. Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/1059 Karar sayılı sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde karar verildi.