MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1006 E., 2023/70 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli kararı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan Kurum vekili ve sanık müdafinin istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli kararıyla; kurulan hükmün gerekçesiz olması nedeniyle hukuka aykırı bulunduğu belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1130 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/1006 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109/2., 109/3-f, 109/5., 43., 53., maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafinin temyiz sebepleri; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde kullandığını bildiği, on altı yaşında olan katılan ...'ı işyerine çağırarak katılan uyuşturucu maddenin etkisi altında yarı baygın durumda iken katılana yönelik cinsel istismarda bulunduğu, katılanın uyuşturucu maddeye olan düşkünlüğünden yararlanarak ve mağdurenin yarı çıplak fotoğraflarını cep telefonuna kaydederek ve bu görüntüleri yayacağı tehdidiyle bir çok kez katılana yönelik cinsel istismarda bulunduğu, söz konusu cinsel istismar ve şantaj eylemleri nedeniyle yargılama yapılarak sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğu, kurulan hükümlerin Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği; buna göre sanığın farklı zamanlarda cinsel amaçla katılan mağduru hürriyetinden yoksun kıldığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın cebren ve cinsel amaçla, yaşı küçük olan katılanı birden fazla kez hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olup Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/1006 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 14.01.2026 tarihinde karar verildi.