MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/770 E., 2021/1147 K.
SUÇ: 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi (beraat)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 2. cümlesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 12.07.2021 tarihli kararı ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın evinde ele geçen yaklaşık 16 gram kubar esrarı ve 68 gram kubar esrarı kendi ektiği kenevir bitkilerinden elde ettiğinin sabit olduğuna, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerine yapılan ihbar sonucu sanığın evinde yapılan aramada kurutulmaya bırakılmış şekilde kubar esrar niteliğinde kenevir bitki parçalarının ele geçtiği, sanığın söz konusu kenevir bitki parçalarını kendi yetiştirdiği kenevir bitkilerinden elde etmek suretiyle, 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkin olayda;
Sanık hakkında annesine ait bahçede 62 kök hint keneviri yetiştirdiği iddiasına ilişkin olayda ilk derece mahkemesince, sanığın bu eylem ile ilgisinin olmadığına dair kararının istinaf konusu yapılmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince yargılama dışında bırakıldığı, bu kapsamda Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanığın evinde kurutulmaya bırakılmış kubar esrarı elde etmek için kenevir yetiştirmesi olayı ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın evinde ele geçirilen kubar esrarı yetiştirdiğini belirttiği yerde, 10.09.2020 tarihli kolluk tutanağına göre kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı hususları nazara alınarak, tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli, 2021/770 Esas, 2021/1147 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.