İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/2562 E., 2020/2651 K.
SUÇ: 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER: Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/473 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 1. cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53, 54, 58 (sanık ... yönünden) ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, müsadereye, mahsup uygulanmasına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2019/2562 Esas, 2020/2651 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
1. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi
Sanığın, husumetli olduğu diğer sanıkların beyanları ile soruşturmaya dahil olduğuna, çobanlık yaptığına, dikili kenevirlerle ilgisinin olmadığına, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.
2. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi
Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, kasten yaralama olayı ile ilgili olarak yapılan araştırma neticesinde; suça sürüklenen çocuk ..., olay günü Bayramlı mahallesi ormanlık alanında keçilerini otlatırken sanık ...'nun ormanlık alanı tel örgü ile çevirerek kenevir yetiştirdiğini beyan etmesi üzerine kolluk kuvvetlerince ormanlık alanına gidildiğinde; ağaçlarının kesilmesi ile 500 m2 boş bir alanın açılarak etrafının dikenli tel örgü ile çevrili olduğu, giriş kapısının olduğu, açılan alana 580 kök kenevir bitkisi olduğu değerlendirilen plastik kovalar içerisine araziye düzgün vaziyette ekili olduğu, çapalanmış bakımlı olduğu, damlama sisteminin hazırlanarak bitkilerin sulandığı, kenevir bitkileri ekili alana 5 metre uzaklıkta kurulmuş çadırın içerisinde battaniye, yastık, pet şişelerin olduğunun görüldüğü, bahse konu hint kenevirlerinden inceleme yapılmak üzere 5 adedinin muhafaza altına alınarak 575 adedinin imha edildiği, olay yerinden alınan sigara izmaritleri üzerindeki numunelerden elde edilen DNA profillerinin ... ile benzer olduğunun tespit edildiği, ...'na ait hattı bulunmayan telefon incelemesi yapıldığı, suça konu hint kenevirlerini sanıkların yetiştirdiği iddia edilen olaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına; sanık ... müdafinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2019/2562 Esas, 2020/2651 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.