İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/2903 E., 2019/2966 K.
SUÇLAR: 2313 sayılı Kanun'a aykırılık, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama
Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 600,00 TL dli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, uyuşturucu madde ticareti suçundan 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2019 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 28.11.2019 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanlarının hükme esas alınamayacağına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, somut delil bulunmadığına, uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından ilk derece mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kesin olarak reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında bu suçlar yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.
2.Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dava dosyası kapsamına göre, kolluk tarafından şüphe üzerine durdurulup kaba üst araması ve Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri üzerine evleri aranan ve üzerlerinde uyuşturucu madde ele geçirilen temyiz dışı ... ve ....'nin soruşturma aşamasında, ele geçirilen uyuşturucu maddeleri ... isimli bir kişiden aldıklarını beyan etmeleri ve kolluk tarafından düzenlenen araştırma tutanağında sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair bilgiler elde edilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ile sanık ...'in evinde usulüne uygun olarak yapılan aramada ekili vaziyetteki hint kenevirleri dışında suça konu, farklı paketlerde kubar esrar, toz esrar ve yarısı içilmiş esrar sigarası ele geçirildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;
Olayın intikal şekli, ele geçen esrar maddelerine ilişkin ekspertiz raporu, sanığın evinde ve eklentilerinde yapılan aramaya ilişkin kolluk tarafından tutulan tutanak, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığın ev ve eklentilerinde yapılan arama işleminin usule uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli, 2019/2903 Esas, 2019/2966 Karar sayılı kararı ile 2313 sayılı Kanun'a aykırılık ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli, 2019/2903 Esas, 2019/2966 Karar sayılı uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.