İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/1945 E., 2019/1613 K.
SUÇ: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2018 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli kararıyla, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli kararıyla, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar kaldırılarak sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmemesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
1.Dava konusu olay, Söke T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'nin uyuşturucu madde kullandığı ve sattığı yönünde başka bir hükümlü tarafından ihbarda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Söke Fehime Faik Kocagöz Devlet Hastanesince yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği iddiasına ilişkindir.
2. İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemi kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu kapsamında değerlendirilerek bu suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Sanığın hükümlü bulunduğu Ceza İnfaz Kurumundayken uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği her ne kadar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ayrı bir suç oluşturmakta ise de, eyleminin infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu oluşturduğu ve fikri içtima kuralları gereği cezasından yarı oranında artırım yapılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar kaldırılarak, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın hükümlü olarak bulunduğu Ceza İnfaz Kurumundayken uyuşturucu madde kullandığı iddiası üzerine sanık hakkında alınan 16.02.2016 tarihli Hastane ve 08.03.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporlarından amphetamine ve metamphetamin olarak adlandırılan uyuşturucu maddeleri kullandığının tespit edildiği dolayısıyla sanığın ceza infaz kurumunda bulundurulması yasak nitelikte olan uyuşturucu maddeyi ceza infaz kurumunda kullandığının anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.