MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/442 Esas, 2021/502 Karar
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/442 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 13.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165522 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165522 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, atılı suçun 30.01.2016 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 tarihli ve 2014/107 Esas, 2014/79 sayılı kararının ise suç tarihinden sonra 16.01.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 30.01.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2016 tarihli ve 2016/2006 Soruşturma, 2016/241 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 25.05.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,
B. Şüphelinin erteleme süresi içerisinde 13.04.2021 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 tarihli ve 2016/2006 Soruşturma, 2020/4925 Esas, 2020/3553 sayılı iddianamesi ile Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
C. Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.10.2021 tarihli ve 2021/442 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 13.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Anlaşılmıştır.
D. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, atılı suçun 30.01.2016 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 tarihli ve 2014/107 Esas, 2014/79 sayılı Kararının ise suç tarihinden sonra 16.01.2020 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca soruşturma ve kovuşturma konusu edilemeyecek olan kamu davasının açılmasının ertelemesi kararının ihlali niteliğindeki 13.04.2021 tarihli eylem suç tarihi olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında suç tarihi itibarıyla kesinleşmeyen Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/107 Esas, 2014/79 sayılı hükmünün bu dosya yönünden tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/442 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerin uygulanmasına ilişkin dördüncü kısmının hükümden ÇIKARTILMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde karar verildi.
...