MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2012/253 Esas, 2013/167 Karar
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
İNCELEME KONUSU
KARAR:Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2013 tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 24.06.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149199 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149199 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2012 tarihli ve 2012/378 esas, 2012/514 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 26.05.2011 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2011 tarihli ve 2011/34707 Soruşturma, 2011/13728 Esas, 2011/636 sayılı iddianamesi ile Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2011/377 Esas, 2011/307 Karar sayılı kararı ile, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 20.11.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği ve infaza gönderildiği,
C. Sanığın tedbirin gerekliliklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.04.2013 tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 24.06.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
D. Sanığa ait adli sicil kaydı ve UYAP kayıtları incelendiğinde; sanık hakkında Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2011/377 Esas, 2011/307 Karar sayılı kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın infazı esnasında sanığın tedbirin gerekliliklerine uymadığının bildirilmesi üzerine aynı eylem nedeniyle ayrıca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/378 Esas sayılı dosyası üzerinden ayrıca yargılama yapılıp, Mahkemenin 21.12.2012 tarihli ve 2012/378 Esas, 2012/514 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 15.03.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma istemine konu dosya kapsamında yapılan yargılamada sanık hakkında aynı fiilden dolayı birden fazla hüküm verilemeyeceğine ilişkin “non bis in idem” kuralı ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında belirtilen “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya
açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.'' hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2013 tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde karar verildi.