MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/447 Esas, 2023/608 Karar
SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.05.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası ise Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hakkında verilen cezanın haksız olduğuna ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi ve bu kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen 2 gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına başvurmaması nedeniyle firar ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın, Adana İnfaz Hakimliğinin 21.07.2014 tarihli ve 2014/2631 Esas, 2014/2681 Karar sayılı kararıyla hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması suretiyle salıverilmesine karar verildiği, sanığın belirlenen denetim planına uymaması nedeniyle Adana 1. İnfaz Hakimliğinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/1170 Esas, 2015/1166 Karar sayılı dosyasında kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği ve bu kararın usulüne uygun olarak sanığa 08.10.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın tebliğ tarihinden itibaren 2 gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına başvurmadığı tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.05.2021 tarihli ve 2020/19176 Esas, 2021/14001 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde verilen mahkumiyet hükmünün, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen ve lehe düzenlemeler içeren basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozmaya konu edildiği, Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan kısa kararda 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ve sanık hakkında verilen cezada basit yargılama usulünün uygulanmasından sonra karara sanık tarafından itiraz edilmesi halinde uygulanma imkanı bulunmayan düzenlemeden bahsedilerek ''....Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3 üncü maddesinde düzenlenen 1/4 oranının takdiren uygulanmasına yer olmadığına'' dair ibareye yer verilmek suretiyle bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2021/447 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sair yönleri incelenmeksizin Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.