MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/2844 Esas-2023/2814 Karar
SUÇ: Uyuşturucu madde ithal etme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/521 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/1, 192/3, 52/4, 53, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/2844 Esas, 2023/2814 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık ... Müdafinin Temyiz istemi
Suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükmünün üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
1- Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenemesinde;
Sanık müdafinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın, hükmen tutuklu bulunduğu Sincan 4 Nolu L Tipi Ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 30.04.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
2- Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenemesinde;
Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde Tahran'dan hareket eden QB2215 sefer sayılı uçağın İstanbul'a iniş yaptığı, uçağın yolcularından olan sanık ...'in valizinde, X ray cihazında şüpheli yoğunluğun fark edilmesi üzerine valizde yapılan aramada 950 adet METTHADONE hapların yanında 970 adet yeşil reçete ile satılan TAMOL hapların ele geçirildiği, sanık ...'in savunmalarında suça konu hapları erkek arkadaşı olan temyiz dışı sanık ... getirdiğini beyan ettiği, sanık Seyedpuya'nında hapları kardeşi ve kendisinin kullanımı için diğer sanıktan istediğini söylediği somut olayda sanıkların iştirak iradesi içinde suça konu hapları Tahran'dan ithal ettikleri iddiasına ilişkin olarak,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ele geçen maddelerin miktarı ve ele geçiriliş şekli ve sanıkların savunmaları nazara alındığında eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz taleplerinin yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıdaki husular dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
1-Temel ceza hesaplandıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca indirim yapılırken "3000 gün" olarak yazılması gereken adli para cezasının "4000 gün" olarak yazılması,
2-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, suça konu İstanbul Adli Emanetinin 2023/3423 ve 2022/7190 sıralarında kayıtlı uyuşturucu maddeler ile kriminal laboratuvarda bulunan şahit nümune ve bulguların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yerine, 54/1-4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,
3- Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek, hüküm fıkrasının yargılama giderleri kısmına sanıkların sorumluluk durumlarının yazılmaması, hukuka aykırı kabul edilmiş; ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
1- Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde,
Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2-Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelemesinde;
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/2844 Esas, 2023/2814 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususların, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkralarındaki;
1-Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan "4000" ibaresinin çıkarılarak yerine "3000" ibaresinin yazılması,
2-Hüküm fıkrasının dokuzuncu bendinde yer alan "54/1-4" ibaresinin çıkarılarak yerine "54/4" ibaresinin yazılması,
3-Hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili 11 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Yargılama aşamalarında yapılan toplam 5.040,00 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit oranda, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de sanıklardan sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresinin yazılması
suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.