İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1670 E., 2024/20 K.
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2020/304 Esas, 2023/181 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52/2 ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1670 Esas, 2024/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının kanuna aykırı olduğuna, yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında durdurulan çekici ve dorsesinde yolcu olarak bulunan sanığın temyiz dışı şoför ...'ın sürücü koltuğu altında ele geçen uyuşturucuyu birlikte naklettikleri iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve suça konu madde miktarı uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz dışı ...'ın beyanları, 28.10.2020 tarihli telefon inceleme tutanağı içeriği, İstanbul'a gitmek üzere temyiz dışı ... ile Doğubayazıt'ta tanıştığını beyan eden sanığın telefonunun ...'ın beyanlarını doğrular şekilde 21.08.2020 tarihine kadar Gaziantep ilinden baz istasyonlarını kullandığı, bu tarihten sonra ise yine ...'ın beyanlarını doğrular şekilde 22.08.2020 tarihinde Doğubayazıt'ta bulunan baz istasyonlarını kullandığının dosya arasında mevcut HTS kayıtları ile belirlenmesi nedeniyle sanık ile ...'ın birlikte hareket ettikleri ve sanığın içerisinde bulunduğu çekicide ele geçen ve metamfetamin olduğu belirlenen uyuşturucunun kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olduğunun anlaşılması karşısında sanığın temyiz dışı ... ile birlikte ele geçen uyuşturucuyu atılı suç kapsamında naklettiklerine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1670 Esas, 2024/20 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.