MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/416 E. 2023/425 K.
SUÇ: Parada sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.
3. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası gereği mahkumiyeti gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli kararı ile parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Herhangi bir sebebe dayanmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sahte paraları tedavüle koyma eylemini gerçekleştiren şahsın sanık olup olmadığına ilişkindir.
2. Mağdurun, Bursa-Karacabey karayolu üzerinde bulunan manav sergisinden ** *** plakalı bir araçla gelen iki şahsın alışveriş yaparak kendisine sahte 100,00 TL para verdiklerini, emniyeti arayıp ihbarda bulunduğunu, bu sırada şahısların parayı ve aldıkları ürünü bırakıp gittiklerini, para veren şahsın esmer şahıs olduğunu beyanla müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.
3. a. Sanığın kollukta, Çivril'de ........, Mahallesinde ikamet eden .......,e ...Mahallesinde ikamet eden soyadını bilmediği ...isimli arkadaşları ile birlikte gezmek ve asker arkadaşlarını ziyaret için araçla İstanbul'a gittiklerini, İstanbul'dan Çivril'e ......., üzeri dönüş yaptıkları sırada - ........, yol üzerinde yol kenarında seyyar olarak meyve satan bir erkek şahsı gördüklerini, arabayı sağa çektiğini, arkadaşları ile birlikte inip yarım kilo üzüm, yarım kilo armut, 1 adet kavun satın aldıklarını, aldıkları meyvelerin parasını...'nın verdiğini, meyveler için ne kadar para verdiğini ve ne kadar para üstü aldığını bilmediğini, aldıkları meyveleri yiyerek yollarına devam ettiklerini, ...ve ...in adres ve telefonlarını bilmediğini ifade ettiği,
b. Sanığın kovuşturma aşamasında yakalamalı olarak alınan savunmasında, yanlış bir anlaşılma söz konusu olduğunu, olay yerinden araç ile uzaklaşmasının sebebinin manav şahsın kendilerine tüfek doğrultması olduğunu, buna ...ve ...in de şahit olduğunu, 155'i arayan manavın elindeki telefonu alıp polise orada beklediğini ve gelmelerini söylediği halde kendilerine tüfek doğrulttuğu için panik ile olay yerinden uzaklaştığını, parayı manava veren şahsın ...olduğunu ifade ettiği belirlenmiştir.
4. T.C. Merkez Bankası Bursa Şubesinin 21.11.2014 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile A437 707 733 seri numaralı 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” hususuna ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Katılanın aşamalardaki samimi beyanları ve ele geçen paranın sahteliğine ilişkin bilirkişi raporuna göre, sanığın kimliği tespit edilemeyen şahıslar ile birlikte iştirak halinde katılanın tezgahından alışveriş yaparak sahte para tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/416 Esas, 2023/425 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.
...