İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal
KARAR: Temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.01.2024 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatlerine karar verilmiştir.
3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.11.2023 tarihli kararı ile; sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmaları ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
4. Katılanlar vekilinin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına itiraz etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi,
Sanıklar hakkında verilen cezalarda indirim uygulanmasının usul ve kanuna uygun olmadığına, mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan beraat kararlarının niteliği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen “4 yıl 2 ay” hapis cezalarının miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen, beraat hükümlerine ilişkin esastan ret kararlarının temyiz edilemez ve mahkumiyet hükümlerine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yapılan itiraz üzerine itiraz merciince verilen ret kararlarının kesin nitelikte olması karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/268 Esas, 2023/1195 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.