MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1504 E., 2024/31 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cinsel amaçla çocuğa karşı cebir tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.
2.Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2019/299 Esas, 2020/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.
3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1663 Esas, 2021/2167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kabulündeki çelişki giderilmeden karar verildiği gerekçesiyle beraat kararının bozulmasına karar verilmiştir.
4. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2022 tarihli kararı ile 2021/510 Esas sayılı dosyanın, aynı mahkemenin 2022/470Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
5. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/470 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel amaçla çocuğa karşı cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
6. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafin istinaf başvurusunun 31/07/2022 tarihli dilekçe ile sanık ...'ın istinaf talebinden feragat etmesi nedeniyle usulden reddine, katılan kurum vekili, katılan ... vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan bakanlık vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında takdiri indirim hükümünün uygulanmaması, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, mağduru para verme, forma alma vaadiyle kandırdıktan sonra sokakta istismar ettiği, mağdurun olay tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle rızasına itibar edilemeyeceği, kamera kayıtlarından ve tanık beyanından da sanığın, 15 yaşından küçük mağduru kıyafet almak için mağazaya götürmek suretiyle hile kullanarak alıkoyma eylemini gerçekleştirdiği, suçun yasal unsurlarının gerçekleşmiş olduğu, sanığın cinsel amaçla çocuğa karşı cebir tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın 15 yaşından küçük mağduru kıyafet almak için mağazaya götürmek suretiyle hile kullanarak götürdüğü ara sokakta cinsel istismarda bulunduğu, sanığın mağdur çocuğa karşı cinsel amaçla ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61 inci maddelerine uygun olarak suçun işleniş biçimi dikkate alınmak suretiyle sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına yönelik mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.
Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği kabul edilmekte ise de; Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.
5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.01.2024 tarihli 2023/1504 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasından vekalet ücreti uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.