B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/442 Esas, 2024/30 Karar
SUÇ: Parada sahtecilik
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2015 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve suça konu paraların müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararıyla; sanığın, parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararının; sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.11.2023 tarihli kararıyla, hüküm tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yokluğunda karar verilmesinin savunma hakkı ihlali olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2024 tarihli kararıyla; sanığın, parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına, suça konu paraların müsaderesi ile T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay; sanık ...'ın hakkındaki mahkumiyet kararı onanarak kesinleşen ...'e sahte para vererek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Muş İl Emniyet Müdürlüğü Biyometrik Veri İşlemleri Büro Amirliği'nin 01.07.2014 tarihli ve 2014/369 sayılı raporuna göre; sahte paralar üzerinde sanık ...'ın ve hükümlü ...'ün parmak izi tespit edilmiştir.
3. Mahkemesince; sanığın, parada sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Tüm dava dosyası, sanığın aşamalardaki savunmaları, hükümlü ...'ün sahte paraları kendisine verenlerden birisinin sanık ... olduğuna dair kovuşturmada alınan beyanları, sahte paraların üzerinde sanığın parmak izinin ele geçirildiğine dair bilirkişi raporu ile T.C. Merkez Bankası Van Şubesi'nin 06.06.2014 ve 15.09.2014 tarihli sahte banknot inceleme raporları ve bozma ilamı birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanığın atılı suçu hakkındaki mahkumiyet kararı Dairemizce onanarak kesinleşen hükümlü ... ile birlikte işlediğine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan yargılamada eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/30 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.