MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2017/3187 E., 2018/2887 K.
SUÇ: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2016 tarihli, 2015/480 Esas ve 2016/1437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli, 2017/3187 Esas ve 2018/2887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; dosyada yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, eylemin cinsel amaçla gerçekleştirilmediğine, müşteki beyanlarının çelişkili olduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olay; sanık ...'in mağdure ... ile arkadaş olmak istediği ve ona rahatsızlık verdiği, olay günü inceleme dışı sanık ... ile anlaşarak mağdureyi alıkoymaya karar verdikleri, sanık ...'ın mağdureyi arayarak, kız kardeşi ...in kendisi ile görüşmek istediği yalanıyla buluşma noktasına çağırdığı, mağdure ve yanında bulunan arkadaşı ...'i araca alarak ormanlık alana götürdükleri, sanık ...'in mağdureyi araç içerisinde darp ettiği, öldüreceği yönünde tehditte bulunduğu, mağdurenin hastaneye gitmek istemesi üzerine bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin beyanı, tanık E. ve arkadaşı ...'in ifadeleri karşısında, sanık ...'in mağdureyi sevdiği, onu kaçıracağını söylediği, olay sırasında, bu ifadelerini tekrarlayarak, mağdureye bakacağını, artık kendisinin himayesinde bulunduğunu ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın mağdureye yönelik alıkoyma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği yönündeki Mahkemece yapılan kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanığın bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, arkadaşı ...'in iddiayı doğrular nitelikteki ifadesi, sanığın savunmaları, adli muayene raporu, kamera inceleme ve olay yeri araştırma tutanakları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2017/3187 Esas, 2018/2887 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.