İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1077 E., 2023/2316 K.
SUÇ: 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6 yıl 3 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli kararı hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 27.11.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Suça konu hint kenevirlerinden 9 adetini kendi kullanımı için ektiğine, diğer hint kenevirlerinin kendisine ait olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hareket edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tarafına zorunlu müdafii atanmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, Denizli ili Çivril ilçesi Çıtak Mevkiinde kenevir yetiştirildiği ihbarı sonrası söz konusu yere kolluk görevlileri tarafından gidilip ekili halde hint keneviri bitkileri görülünce bu yere fotokapan yerleştirildiği, sonrasında sanığın motosikleti ile olay yerine gelip hint kenevirlerini suladığının tespit edildiği, sanığın ev ve eklentilerinde yapılan aramada da ayrıca evinin bahçesinde ekili vaziyette hint keneviri tespit edildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;
Olayın intikal şekli, sanık adına yapılan ihbar ve içeriği, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ve sanığın yakalanmasına ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin ekspertiz raporu, fotokapan görüntüleri, sanığın biyolojik örneklerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanmadığına dair adli tıp raporu, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığa atılı suç bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kanunda düzenleme bulunmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanabileceği, sanığa atılı suçun bu kapsamda suçlardan olmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli, 2023/1077 Esas, 2023/2316 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.