MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2017/220 E., 2021/1559 K.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli kararının sanıklar... ve ...müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 02.05.2017 tarihli kararı ile; "...Suça konu yerle ilgili tüm belgeler getirilerek ve anılan yerin kime ait olduğu tespit edilerek ve teknik bilirkişiler ve tanıklar eşliğinde yapılacak keşifte fiili taksim yaptırdığı iddia olunan Köy Muhtarının da dinlenerek fiili paylaşım olup olmadığı paylaşım yapılmışsa katılana ait olduğu iddia edilen yere sanıkların tecavüzünün bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince yeniden açılan davada Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli kararıyla diğer sanıklarla birlikte sanık ... hakkında açılıp bozma üzerine Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/220 Esasına kaydedilerek görülen dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine birleştirilerek görülen davalarda Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2017/220 Esas ve 2021/1559 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların üzerine atılı suçun sübut bulduğuna, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın kaldırılarak sanıkların ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların, yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini
kesen son işlemin sanıklar hakkında mahkumiyet kararının verildiği 17.07.2014 tarihi olduğu ve birleşen dosyada sanık ...'nin ilk savunmasının alındığı 31.05.2016 tarihi olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2017/220 Esas, 2021/1559 Karar sayılı hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.