İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2582 E., 2023/4438 K.
SUÇLAR: Uyuşturucu madde ticareti yapmak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine dair
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.12.2023 tarihli ve 2023/2582 Esas, 2023/4438 Karar sayılı Ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin Ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli kararı ile sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
C. İstinaf başvurusunun ret kararına karşı sanık müdafiinin itirazı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli Ek kararı ile temyiz talebinde bulunulan kararın kesin nitelikte olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçları işlemediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında ise temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesinin bir karar ile temyiz istemini reddedeceği düzenlenmiş olup, ilgili hükümler dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/2582 Esas, 2023/4438 Karar sayılı Ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.