İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1769 E., 2023/2140 K.
SUÇ: 2313 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.12.2023 tarihli ve 2023/1769 Esas, 2023/2140 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.09.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında esrar elde etmek amacı ile hint keneviri bitkisi ekme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında esrar elde etmek amacı ile hint keneviri bitkisi ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ilk cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli kararı ile hükümde yer alan kriminal incelemeye konu şahit numunenin müsaderesine ilişkin kısım düzeltilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
D. İstinaf başvurusunun ret kararına karşı sanık müdafinin itirazı üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ek kararı ile temyiz talebinde bulunulan kararın kesin nitelikte olması nedeniyle sanığın temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlemediğine, ek kararın reddine ilişkin kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında ise temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesinin bir karar ile temyiz istemini reddedeceği düzenlenmiş olup, ilgili hükümler dikkate alındığında sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/1769 Esas, 2023/2140 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.