TUTUKLU
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2020/2062 E., 2020/68 K.
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine dair
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından verilen 09.02.2024 tarihli ve 2020/2062 Esas, 2020/68 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen karara yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ek kararı ile sanık müdafinin 31.01.2024 tarihli başvurunun temyiz başvurusu olarak kabulüne, yasal süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmemesi ve sanığın istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile temyize konu ek kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesi gereği kanun yararına bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi gereği kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de olağanüstü kanun yollarından olan kanun yararına bozma başvurusunun Adalet Bakanlığınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak başvurulması sureti ile talep edilebileceği, olayda ise başvuruda bulunanın sanık müdafii, başvuruda bulunduğu hükmün ise Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, anlaşılmakla sanık müdafinin incelemeye konu denetim muhakemesi başvurusunun temyiz dilekçesi olarak nitelendirilmesi gerekmiştir.
Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2020 tarihli istinaf incelemesine yer olmadığına dair kararın sanık ve müdafine tebliğ edildiği, süresi içinde temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla kanuni süresi içinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2020/2062 Esas, 2020/68 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.