BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/215 E., 2022/740 K.
SUÇLAR: 6136 sayılı Kanuna aykırılık, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2006 tarihli iddianamesiyle ruhsatsız tabanca taşıma ve kasten yaralama suçlarından 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e, 53 ve 54 ncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2007 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e, 62 ve 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.10.2011 tarihli ve 2009/16849 Esas, 2011/10920 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten yaralama suçundan 86/1-3-e,62 ve 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ve ayrı ayrı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 nci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
5.Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11 nci maddesi gereğince hüküm açıklanarak sanığın ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e,62 ve 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; hükmün açıklanmasının koşullarının bulunmadığına, uzlaşma ve seri muhakeme usulüne ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 nci maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Sanığa yüklenen suçların kanun maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, dava zamanaşımını kesen son işlem olan 28.06.2007 mahkumiyet kararından, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen 10.09.2015 tarihinden daha önce 28.06.2015 tarihinde gerçekleştiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle dava zamanaşımının durmasının da söz konusu olmadığı anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/740 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.