MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ: 17.01.2024
SAYISI: 2019/417 E., 2019/809 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ve 2019/417 Esas, 2019/809 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca dava açılmıştır.
2. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2012 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2015 tarihli kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin açıklanması geri bırakılan hükmün, 14.06.2019 tarihli kararı ile açıklanmasına karar verilmiştir.
5. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Temyiz süresi 15 gün olduğu halde 7 günlük temyiz hakkının tanındığına,
2. Kararın kendisine tebliğ edilmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yüzüne karşı SEBGİS aracılığı ile tefhim edilen hükmün ayrıca ceza infaz kurumunda 25.06.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2024 tarihli ve 2019/417 Esas, 2019/809 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
...