MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/525 E., 2024/461 K.
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red, Onama
İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.11.2023 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Küçükçekmece 23.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 04.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 3 yıl 6 ay hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin, 20.02.2024 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; suçların sübutuna, somut delil bulunmadığına, mağdurenin beyanının soyut ve çelişkili olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, hukuka aykırı kararlar verildiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İncelemeye konu olay; sanığın, birini arama bahanesiyle yaşı küçük mağdureden telefonunu istediği, mağdurenin güvenerek verdiği, sanığın karşı taraf açmıyor diyerek telefonu mağdureye verip kaldırıma oturduğu, kalbinin sıkıştığını aracında ilacı olduğunu söylediği, mağdurenin sanığın aracında ilaç aradığı sırada sanığın arkadan mağdureyi aracın içine ittirip zorla ön koltuğa bindirip kendisinin de hızlıca arabaya bindiği, kapıları kilitleyip hareket ettiği, araç içinde önce mağdurenin elini kendi kalbine doğru koyduğu daha sonra ise kendi elini mağdurenin kalbine koyup "sana hastayım" dediği, mağdurenin boyun bölgesini koklayıp "kokun çok güzel" dediği, mağdurenin spora gitmesi gerektiğini tekrar geleceğini söyleyerek araçtan inmek istediğini belirtmesi üzerine, sanığın mağdureyi araçtan indirmesi, yaya haldeki mağdureyi evine kadar takip etmesi, evin önünde mağdureye "söz ver konuşacağız yoksa saçını başını yolarım" şeklinde söylemesi, iddiasına ilişkindir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu sanık hakkında hükmolunan çocuğun cinsel istismarı suçunun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden
1.Mağdurenin anlatımını doğrulayan, sanık ve mağdure arasında gerçekleşen mesaj ve ses kaydına ilişkin Tutanak, müşteki beyanı ile sanığın tevilli savunması karşısında, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'ni 20.02.2024 tarihli ve 2024/525 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 20.02.2024 tarihli ve 2024/525 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.