MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/56 E., 2023/120 K.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma
Katılan vekilinin, 08.10.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma Kararı
Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 17.09.2013 tarih ve 2012/12195 Esas, 2013/22631 Karar sayılı kararı ile; "...1- Sanıkların kamu görevlisi olmaları ve hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunun göreve ilişkin olması karşısında; 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, izin alınmadan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- UYAP Bilişim Sisteminde bulunmayan 20.06.2011 tarihli keşif tutanağının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219/1. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,.
..." şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2014 tarih ve 2014/87 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 62 maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarih ve 2023/56 Esas, 2023/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154/1, 62 maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen cezanın az ve yetersiz olduğuna, üst sınırdan ceza tayini gerektiğine, güncel Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanığın temyiz sebepleri; kararın hukuka, kanuna ve usule aykırı olduğuna, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, re'sen nazara alınacak hususlarla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Katılan vekilinin, 08.10.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.10.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
2. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunmuştur.
III. KARAR
1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden,
Gerekçe bölümünde yer alan nedenle, Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2023 tarih ve 2023/56 Esas, 2023/120 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.