BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/474 E., 2024/142 K.
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu kabul edilerek 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iddianame ve iddia makamının mütalaasında yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları istenmesine karşın, sanıklar hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 226 ncı maddesine aykırı olarak sanıkların savunma haklarının kısıtlanması gerekçesiyle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu kabul edilerek 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, keşif yapılması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci maddelerinin uygulama şartlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, mağdurun ifadesin alınmadan karar verildiğine ve savunma haklarının kısıtlandığına, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'ın cebir kullanarak mağduru zorla arabaya bindirip sanıklar ... ve ...'nin ikamet ettiği köye götürdükleri, mağdurun sanıklar ... ve ...'nin evinde alıkoyulduğu iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası içeriği, 17.04.2014 tarihli yakalama tutanağı ve mağdura ait aynı tarihli adli muayene raporu, HTS kayıtları, mağdurun kaçırıldığını söylemesine rağmen ev sahibi olan sanıkların kendisini serbest bırakmadıklarına dair beyanı, mağdurun polisler tarafından sanık ...'in evinde bulunduğuna dair tutanak içeriği birlikte değerlendirildiğinde; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna ve sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle cezalandırılmaları gerektiğine dair kabulde, sanığın soruşturma başladıktan sonra kolluk görevlileri tarafından bulunması nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.
Yukarıda izah edilen gerekçeler ile birlikte yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2023/474 Esas, 2024/142 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.