MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2013/126 E., 2016/290 K.
SUÇLAR: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret -Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, yargılama aşamasında katılma talebi değerlendirilmeyen ancak kart sahibinin hesabından rızası hilafına çekilen parayı geri ödemek suretiyle suçtan zarar gören Türkiye İş Bankası vekilinin karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/908 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/126 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/126 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.
3. Orhangazi 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;
a. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 52/2, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 58 ve 53. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ..., herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.
2. Sanık ..., eksik inceleme yapıldığı, yeterli delil bulunmadığı, hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.
3.Katılan banka vekili; temyiz istemleri konusunda herhangi bir karar verilmediği ve benzeri nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, olay günü işlem yapmak üzere kartını ATM cihazına yerleştiren katılan ...'in kartının cihazda sıkıştığı, daha sonra kartın sanıklar tarafından alınarak, izni olmaksızın hesabından 2.750,00 TL para çekildiği, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.
2. Türkiye İş Bankası A.Ş. 09.11.2012 tarihli dilekçe ile ATM cihazına yerleştirilen düzenek ile katılan ...'e ait kartı sanıkların aldıkları, 2.750,00 TL tutarlı işlemin ATM'den yapıldığı, 150,00 TL sigorta muafiyeti tutarı hariç, 2.600,00 TL'lik kısmı müşteri cari hesabına iade edildiği anlatımı ile şikayetçi oldukları anlaşılmıştır.
3. 16.11.2012 tarihli görüntü izleme tutanağında ATM cihazına iki şahsın aparat yerleştirdiği, daha sonra ATM cihazına kartını sokan mağdura yardım etmeye çalıştıkları, böylece şifreyi öğrendikleri, şahıslardan biri mağduru oyalarken şahıslardan ikisinin sıkışan kartı ATM'den alarak banka önünde bulunan diğer ATM yanına geldiği, şifreyi öğrenen diğer şahsın ise şifreyi girdiği, işleme devam ettikleri imza altına alınmıştır.
4. Manisa Asayiş polis ajandasının 20.11.2012 tarihli çıktısında şüpheli 3'ün ... olduğu, şüpheli 4'ün ... olduğu, şüpheli 1'in ... ...'na benzediği belirtilmiştir.
5. Kocaeli polis ajandasında 20.11.2012 tarihli çıktısında şüpheli 1'in ... ... olduğu, şüpheli 3'ün ... olduğu, şüpheli 4'ün ... olduğu anlaşılmıştır.
6. Adli Tıp Kurumunun 02.12.2013 tarihli raporunda (1) nolu şahsa ait fotoğraflar ile mukayase konusu ... ...'na ait fotoğrafların mukayeselerinde benzerlikler gösterdiği, (2) nolu şahsa ait fotoğraflar ile mukayese konusu ...'e ait fotoların mukayeselerinde aynı şahsa ait olmasının kuvvetle mümkün olduğu bildirilmiştir.
7. Adli Tıp Kurumunun 10.07.2014 tarihli raporunda şahsa ait imajlarlar ile ...'a ait imajların mukayeselerinin inceleme konusu medyalardaki analazi yapılan görüntü örneklerininaynı şahsa ait olması mümkün olduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümler yönünden;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre suç tarihinde sanıkların olay yerindeki bankamatiğe çift taraflı bant yapıştırarak katılan ...'in bankamatik kartı ile işlem yapmak isterken kartının ATM cihazına sıkışmasını sağladıkları, mağdurun kartını alamayacağını düşünerek olay yerinden ayrılmasının ardından kartın sanıklar tarafından alınarak, rızası hilafına mağdurun hesabından 2.750,00 TL tutarlı işlem yapılarak para çekildiği ve katılan ...'in zararının ilgili banka tarafından daha sonra giderildiği, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işledikleri anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden
Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2013/126 Esas, 2016/290 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) açıklanan nedenle Orhangazi 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2013/126 Esas, 2016/290 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.