MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2017/197 E., 2019/295 K.
SUÇ: Suçluyu kayırma
KARAR: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2019 tarihli kararı ile hükümlü hakkında suçluyu kayırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 283/1,58. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 09.09.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2024/9315 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77180 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KYB-2024/77180 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, Mahkemesince sanığın Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/306 esas, 2016/978 sayılı kararı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasının bulunduğundan bahisle hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; anılan kararın inceleme dışı sanık ...'a ait olduğu anlaşılmakla, dosya içeresinde yer alan sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın suçun işlendiği 17/03/2017 tarihinden önce tekerrüre esas alınabilecek bir sabıkası bulunmadığı anlaşıldığından, tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2.Hükümlünün adli sicil kaydı incelendiğinde suç tarihinde tekerrüre esas alınabilecek bir adli sicil kaydı bulunmadığı, tekerrüre esas alınan Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/306 Esas, 2016/978 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasının hükümlüye ait olmadığı inceleme dışı sanık ...'a ait olduğu anlaşılmakla tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olduğu anlaşılmıştır. Hükümlünün başkaca da tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2019 tarihli 2017/197 Esas, 2019/295 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 /4-d maddesi uyarınca;
"Hükümden sanık ... hakkında (Ç-7) nolu bendde yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,"
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2025 tarihinde karar verildi.