MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/350 E., 2024/600 K.
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2022 ve 16.12.2022 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.04.2024 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz isteği,
Suçların unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine, takdiri indirim uygulanmamış olmasına ilişkindir.
2. Katılanlar vekillerinin temyiz istekleri;
Eksik ceza tayin edildiğine ve vekalet ücretine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık ...'ın suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'ın yaşadıkları Yenikent Park Evleri sitesine geldiği, burada sitenin bahçesinde oynayan mağdur çocukları gördüğü, çocukların oyun oynadıktan sonra evlerine gitmek için site içerisinde bulunan binaya girdikleri, mağdur çocukların binanın asansörünü çağırdıkları, bu sırada sanığın da bina içerisine girdiği ve mağdur olan çocukların yanına giderek asansörün gelmesini beklediği, mağdur çocukların asansöre bindikleri, sanığın da mağdur çocukların arkasından asansöre bindiği, burada asansör kapısında durarak asansör kapısının kapanmasını engellediği, bu şekilde mağdur çocukların asansörle evlerine çıkmalarını ve asansörden inmelerini de engellediği ve alıkoyduğu, daha sonra pantolonunu sıyırdığı ve cinsel organını eline alarak mağdur çocuklara cinsel organını göstererek mağdur çocukların önünde cinsel organıyla mastürbasyon yaptığı iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın suçunu ikrarı, mağdur çocukların anlatımları, bu anlatımlarla uyumlu CD izleme tutanak içerikleri dikkate alınarak atılı suçun oluştuğu gerekçesiyle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; cinsel taciz suçunun teşhir suretiyle işlendiği halde 5237 sayılı Kanun'un 105/2-e maddesinin uygulanmaması, cinsel taciz suçunun üst hadden belirlenmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise alt sınırdan hakkaniyete aykırı olacak şekilde fazla uzaklaşılması nedeniyle belirlenen hukuka aykırılıkların giderilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verilmiş olup, çocuğa karşı cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında, kamera görüntülerine yansıyan suçun işleniş biçimi ve sanıktaki suç işleme kastının yoğunluğu, mağdurların yaşına göre suçun önem ve değeri gözetilerek alt sınırdan hakkaniyet ölçütünde uzaklaşılmasına, cinsel taciz suçunda 5237 sayılı Kanun'un 105/2-e, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise aynı Kanun'un 109/3-f ve 109/5 inci maddelerine göre cezanın artırılmasına, her iki suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43/2 nci maddesi delaletiyle 43/1 inci maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılanlara yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekiller nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/350 Esas, 2024/600 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE
Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.03.2021 tarihli ve 2021/134 Karar, 2017/14-776 Esas sayılı kararında “cinsel saldırı eylemiyle sınırlı olarak alıkonma halinde ayrıca kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağıdır”
Uyuşmazlığa konu olay; 12 yaşından küçük mağdureler ... ve ...’in oturdukları binanın asansörüne sanıkla birlikte bindikten sonra sanığın asansörün kapısında durarak pantolonunu sıyırdığı cinsel organını eline alarak mağdur çocuklara cinsel organını göstererek, mağdur çocukların önünde mastürbasyon yapması şeklinde gelişen ve sonuçlanan olayda sanığın küçük mağdureleri cinsel
taciz suçu süresince alıkoyduğu, bu suçun işlenmesinden önce ve işlendikten sonrada mağdureleri alıkoyduğuna ilişkin bir eyleminin bulunmadığından sanığın eyleminin sadece cinsel taciz suçunu oluşturacağı ayrıca hürriyeti tahdit suçunu oluşturmayacağından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 22.10.2024