MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/3164 E., 2024/1344 K.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2018 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2018 tarihli 2018/208 Esas- 2018/605 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.
4. Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2021/16030 Esas, 2023/8058 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın suça konu yerle ilgili açtığı tapu iptal ve tescil davasının gerekirse bekletici mesele yapılarak uyuşmazlığın iddia edildiği gibi yanlış ölçümden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu kesin biçimde belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2023/3164 Esas, 2024/1344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan sanığın suç kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği;
1. Suçun sabit olduğuna,
2. Tapu kayıtlarının 1982 tarihli olup, sınırlar belli olmasına rağmen sanığın aşkın kullanımının kötüniyetli olduğuna,
3. Bozma ilamının gereğinin yapılmadığına,
4. Usul ve yasaya aykırı olan kararın bozularak sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, Hatay İli Arsuz İlçesi Konacık Mahallesi Köyiçi mevkiinde bulunan kendine ait 579 parsel sayılı taşınmazda bulunan evinin, katılana ait 3442 parsel nolu taşınmaza 2,95 metrekare tecavüzlü olması ve sanığın toplamda 288,661 metrekarelik kısma ağaç dikip çit çekmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Dairemizin bozma kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesi'nce durşmalı olarak yapılan yapılan inceleme neticesinde; 150 sayılı tebliğe ve tebliğ içeriğine göre taşınmazı kullanan sanığın müdahalenin menine karar verilip kesinleşme tarihi olan 07.05.2018 den önce aşkın kullanımını kasten yapmadığı, nitekim resmi kayıtlara geçtiği şekilde sanığın bu gayrimenkulü kullandığı, İskenderun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilip 03.05.2018 tarihinde kesinleşen müdahalenin meni kararından sonra sanığın eylemine devam etmesi halinde kasten işlenen bir suçtan bahsedileceği, kamu davasının açıldığı tarih itibariyle sanığın suç kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılanın sanık hakkında 08.03.2017 tarihinde açtığı müdahalenin menine ilişkin hukuk davasının İskenderun 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/95 Esas- 2018/59 Karar sayılı kararı ile kabul edilerek 07.05.2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın suça konu yerle ilgili açtığı tapu iptal ve tescil davasının 31.10.2019 tarihinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından vaki istinaf talebi üzerine incelenerek istinaf talebinin reddine karar verilerek kararın bu şekilde kesinleştiği, sanığın 1996 yılında düzenlenen ve maliye tarafından tespit edilen sınırlar dahilinde gayrimenkulünü kullandığı, bu kullanımının aşkın olduğunun suç tarihinden sonra kesin şekilde tespit edildiği, sanığın 07.05.2018 tarihinden önce aşkın kullanımı kasten yapmadığının anlaşılması karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın beraatine ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sübuta yönelik temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2023/3164 E., 2024/1344 K. sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.