İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/193 Esas, 2024/156 Karar
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
SUÇ TARİHLERİ: 2016-2019 yılları
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/535 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 53/1-2-3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi
Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/535 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararına sanık ve sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulü üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-f. maddesi ve aynı Kanun'un 280/1-e maddeleri uyarınca hükmün "sanığın atılı suçları tehditle işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından ve cezanın fazla tayin edildiğinden" bahisle bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
C. Bölge Adliye Mahkemesi Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
1. Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/445 Esas, 2023/565 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2024/193 Esas, 2024/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri
Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, Yargıtay uygulamalarına göre suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması halinde ayrı bir suçun oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ün suç tarihinde 11 yaşında olan katılanı farklı zamanlarda (üç kez) kek, çikolata ve para vereceğine dair hile kullanarak kendi evi de dahil olmak üzere üç farklı eve götürmesi ve cinsel eylemlerini gerçekleştirmesi iddiasına ilişkin olarak;
Oluşa, dosya kapsamına, sanığın çelişkili savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, doktor raporlarına ve Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2020 tarihli ve 2019/675 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Ancak; sanığın, katılan çocuğu kek, çikolata ve para vereceğine dair hile ile kandırmak ve farklı evlere götürmek suretiyle cinsel istismar eylemini gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un109/1. maddesi gereğince uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2024/193 Esas, 2024/156 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. ve 283/1. maddeleri gereği sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye ayrkırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.