MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/1040 E., 2024/951 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hazırlanan iddianame ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli kararı hakkında sanık müdaafii ve katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 25.04.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdaafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafinin temyiz isteği, katılan mağdur ile tanıkların beyanının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz isteği, katılan lehine avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, katılan mağdurun amcasının oğlu olan sanığın olay günü katılanı ve katılanın kardeşini okuldan aldığı, birlikte katılanın babasının evine geldikleri, sanığın da bu evde misafir olarak kaldığı, evde bir süre beraber oturduktan sonra sanığın, katılanın kardeşini markete gönderdiği, katılanın kardeşi evden ayrıldıktan sonra sanığın katılana sarılıp, onu öpmeye çalıştığı, cinsel organını katılana değdirdiği, katılanın direnip sanığın elinde kurtularak evden çıktığı, sonrasında katılanın peşinden giden sanığın mağduru zorla tekrar eve getirdiği, bu şekilde atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2.Sanık hakkında aynı iddianame ile katılan mağdura yönelik eyleminden dolayı cinsel istismar suçundan cezalandırılması istemiyle de dava açıldığı, cinsel istismar suçundan verilen mahkumiyet kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararından sonra, UYAP üzerinden yapılan incelemede, Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2024 tarihli, 2024/288 Esas, 2024/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, kararın temyiz inceleme tarihi itibariyle kesinleşmediği anlaşılmıştır.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun aşamalardaki kendi içinde ve birbiri ile uyumlu beyanları, bu beyanlar ile uyumlu doktor raporu, katılanın iç çamaşırında sanığa ait DNA tiplemerine rastlandığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapor, sanığın katılan ile evde yalnız kalmadığına, katılanın kardeşi ile markete gittiğine dair savunması ile çelişen ilgili market güvenlik kameralarına ilişkin görüntü inceleme tutanağı, sanık savunmaları ile tüm dava dosyası kapsamına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin, sanığın mağduru evine içine cebir kullanıp zorla sokmak suretiyle hürriyetini kısıtladığı kabulüyle verdiği mahkumiyet hükmü ile katılanın zorunlu vekiline avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz talepleri reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2024/1040 Esas, 2024/951 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.